سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي وگردشگري  چند سالي است جشنواره هاي زمستاني و برفي راه انداخته ا ست . جشنواره هايي كه قرار است ايراني‌ها در زمستان به مناطق  كوهستاني و لبريز از برف كشور بكشاند...

 ايران  نه تنها نخستين كشوري نيست كه به برف به عنون يك منبع مالي كه مي تواند ره آوردهاي فرهنگي هم داشته باشد نگاه مي‌ كند، بلكه خيلي دير هم به اين فكر افتاد كه گردشگر زمستان و عاشقان برف را دور هم جمع كند. تا از اين رهگذر از پتانسيل‌هاي خدادادي سرزميني چهار فصل  استفاده شود. خيلي دير شروع كرد. اما اصلا خوب شروع  نكرد. يعني هرآنچه از قبل حاضر محيا بود را به گردشگر معرفي كرد. برف و عاشقان برف و ورزشي هاي زمستان. جاده ها همان جاده‌هايي هستند كه در فصل هاي گرم سال جان مي‌گيرند و در گردنه هاي زمستان توان حركت را از مسافر مي‌گيرند. حالا فكر كنيد كسي تصميم بگيرد با خانواده سفر برفي را داشته باشد به گردنه هايي كه از ا بتداي خلقت تا همين امروز صعب العبور بوده اند. هرچند مسائل ريزتري در اين موضوع وجود دارد كه نشان مي‌دهد كه اين كميت لنگ به زودي به مقصد نخواهد رسيد.

براي مثال دو سال پيش كه سرعين گروه هاي بسياري را به اردبيل كشيد، هيچ تمهيدي براي مسافران انديشه‌نشده بود. هتل لاله تنها هتل دولتي شهر حاضر نشد سهمي از اين ماجرا را به عهده بگيرد و مسافران را در هتل جا دهد. برف آنقدر در خيابان‌ها تلم‌بار شده بود كه راه  رفتن عادي را از مسافر مي‌‌گرفت. سگ‌هاي رستوران‌هاي باز شهر به دليل بارش برف به روي مسافر بسته شده بودند، رعب و وحشت را به دل مسافر مي‌انداختند. فروشندگان به مسافران چنان نگاه مي‌كردند كه انگار قرار نيست هرگز به اين شهر برگردند، بنابراين تا مي توانستند روي قيمت اجناس مي‌كشيدند. چشمه‌هاي آبگرم سرعين كه قرار بود خستگي ورزشكاران  بعد از بازي‌هاي برفي را بگيرد آنقدر كثيف بود كه كمتر مسافري حاضر بود خستگي اش را به استخرهاي آبگرم بسپارد. همين كه شدت برف زياد شد ميدان مسابقه را به يكي از پارك ها كشيدند . همين اتفاقي كه امسال در كوهرنگ بوقوع پيوست. يعني برف در سرزمين برف و در جايي كه به هواي برف هم مي رويد تهديد است.

اين در حالي است كه كشور شلوغي چون هند با تجهیز پیست‌های اسکی خود با جدیدترین استانداردهای جهانی، رفته رفته به عنوان مقصد بعدی گردشگری زمستانی جهان تبدیل می‌شود. اين كشور تاكنون توانسته است 21 درصد ورود گردشگر خارجي  خود را در ماه‌هاي آخر سال  به مناطقي چون  «جامو» و «کشمیر» و «هیماچال پرادش» مي كشاند . آن هم در شرايطي كه بحران اقتصادي گريبانگير  همه جهان شده شده است.  اين درحالي است كه  اروپا نزدیک به دو دهه این نوع از گردشگری را در انحصار خود درآورده بود.