همین احساس یکرنگ من و تو

کنار حافظ و مهتاب و لبخند

پُر از شاخه نبات و مهربانی

پَر ِ پرواز دلهامان خواهد شد

پرواز تا عشق...تا نور

می دانی چقدر با هم نیت کردیم

عاشقانه و مهربانانه

شاخه شاخه غزل چیدیم

و غزل غزل عسل به کام جانمان ریخت شاخه نبات

روی غبار لحظه ها دستی مهربانانه بکش

شاید خاطره ای شیرین از نگاه گذرایت مخفی مانده باشد

شیرین مثل شاخه نبات

مثل تفالی به حافظ...

لحظه ها را پشت سر می گذاریم به انتظار لحظه ای رها شدن در هوایی که برای نفس کشیدن نیست برای عاشق شدن است

برای لحظه ای شیرین شدن کام جان

با شاخه نباتی از

                                       لسان الغیب

                                   در ادامۀ مطلب بخوانید

به آسمان شب نگاه می کند و سوسوی ستارگان به خاطرش می آورند که جای کمی عشق در دلش، لبخند بر لبش و کتاب حافظ در دستانش خالیست. عاشقانه لبخندی بر لب می آورد و حافظ را در

دستانش میگیرد و بسم الله...