 گشتی در هورهای تالاب جهانی شادگان
همین که جاده اهواز- آبادان را به اولین هور تالاب بین المللی شادگان می کشانیم می گویند آمد عروس آتش آمد. عروس آتش فیلمی که زندگی قومی و محلی اعراب جنوب را به تصویر کشیده است. اما در افق آنها آرزویی نیست که نشان بدهد دوست دارند از این زندگی سخت بیرون بیایند. پسر ها می خواهند ماهیگیر شوند ودخترها ازدواج کنند.
آتش در هور
از درون خودم می سوزم از برون دیگران را مصادق درست زندگی در هورهای تالاب شادگان است. گاه اوقاتی آنقدر زیبایی در غروب و طلوع این هورها می بینید و به تماشای بازی آب و قایق ها می نشینید که دردی که ساکنان آن می کشند را فراموش می کنید.
مهر بر لب
رفت و آمد میان هورها بوسیله قایق انجام می گیرد. خانه ها از نی ساخته شده و در کنار هم قرار گرفته است. شورای روستا هم دارند اما هیچ علاقه ای به حرف زدند ندارند. حرف هایش را پیشتر زدند اما گوش شنوایی وجود ندارد.
زندگی خیس
باران همراه همیشگی این مردم است. نابهنگام و بی خبر. یک دفعه زمین گیرت می کند. برای همین است که زمین اینجا همیشه خیس است. به ما هم توصیه شده بود که تا بیش از شروع باران از هور بیرون بزنیم وگرنه تا ساعت ها زمینگیر می شویم.
قهر شادگان
سرازیر شدن زباله های نفتی و فاضلاب های شهری و صنعتی به مرگ بسیاری از ماهی های تالاب منجر شده وبسیاری از پرندگان مهاجر این سرزمین را برای همیشه به سرزمین های دیگر کشاند.
خانه داران هور
مدرسه رفتن دختران در اینجا محدود به همان دوره ابتدایی است. اگر بتواند فارغ التحصیل شود. آنان الگو پذیر مادرانشان هستند یعنی ازدواج و خانه داری. ازدواج ها درون فامیلی است. بنایراین سرنوشت آنها نهایت در خانه همسایه بغلی یا پشت سری رقم می خورد. اگر خیلی دور باشد هور بعدی.
خارج از محدوده
زیبایی شادگان را نگاه معصوم کودکانی که صورت هایشان پشت بیماری های پوستی گم شده از تو می گیرد. اینجا نه مرکز بهداشتی وجود دارد و نه کسی دست یاری به سوی آنها داراز می کند. ازدواج های فامیلی و پیامدهای آن هم یکی دیگر از مشکلات این مردم است.
اخراجی ها در تالاب شادگان
بیشتر دانش آموزان اینجا از پسر تا دختر اخراجی هستند. اخراجی از مدارس. البته نه اینکه کسی آنها را اخراج کرده باشد. این اخراجی ارادی است. مردان این هور یا صیاد می شوند یا دامدار یا هردو . درس جایی در این هور ندارد.
همراه همیشگی
گاومیش ها همراه همیشگی هورهای تالاب شادگان هستند. مردم اینجا یا صیادند یا دامدار. منظور از دامداری هم پرورش گاومیش هایی که یکی از شاخصه های فیلم هایسا که ما از مناطق جنوب می بینیم.
هویت گم شده
اینجا دخترانی را می یابی که 20 سال از سن آنها گذاشته اما شناسنامه ندارند. هرچند سایه سنگین برخی از رسم و رسوم ها حالی برای اینکه بدانند هویت چیست؟ نگذاشته است. زنان اینجا خانه دارند و دامدارند و فروشنده.
|
صفحه اصلي :
بخش اعضا :
ارتباط ، انجمن :
آمار ها :
مطالب و محتويات :
بقيه بخش ها :
