درباره مقوله طرفداری افراد مشهور از هنرمندان سینما گرفته تا موسیقی و فوتبالیست ها گفته ها زیادست. به این مسئله هم می شود از زاویای مثبت به آن نگاه کرد و هم آسیب شناسی اش کرد...
یادداشت: آه باران از نوع غیرمجاز...زهرا کشوری/تهران ام
یادداشت
اتفاقی خوبی برای سینمای ایران افتاد. تلاش ها ثمر داد و بالاخره پرونده قاچاق فیلم ها قبل از اکران التبه و کلا عرضه غیرقانونی آنها نه به طور کامل اما به اندازه قابل توجهی بسته شد. هرچند هنوز هم فروشندگان غیر مجاز، سی دی های مختلف را در خیابان های شهر به راحتی به فروش می رسانند اما کمتر شامل حال فیلم های داخلی کشور می شود وبیش از هرچیزی فروشندگان وتوزیع کنندگان غیرمجاز به سوی سینمای هالیوود کشانده شده اند و امروز به راحتی می توان جدیدترین فیلم های شبکه های تلویزیونی و همچنین سینماهای غرب را در کشور تهیه کرد ودید.به هر حال توزیع در حال اکران و پیش از اکران فیلم های سینمایی غرب یکی از معضلات این کشور است که با وجود امکانات اینترنتی دامنگیر این سینما شده و با توجه به شرایط کشور ما بازار غیر مجاز از این مساله سود می برد. اما به هرحال نگرانی درباره فیلم های داخل کشور به حداقل رسیده و تقریبا مدتی است که دیگر آه از نهاد هیچ کارگردانی برای توزیع پیش از اکران فیلمش بلند نشده است. اما این امنیت نسبی برای همه حوزه های هنری وجود ندارد و بیش از هرچیزی وجود امکاناتی چون دانلود ترانه های پاپ و سنتی از طریق اینترنت به ضرر این حوزه بسیار تاثیر گذار و مهجور از دیده مسئولان بویژه در بخش موسیقی پاپ شده است. هرچند لو رفتن کاست های موسیقی اعم از پاپ و سنتی پیش از ورود به بازار قصه کهنه ایست امامعضل بزرگ و مهم دیگر قرارگرفتن محتوای کاست ها روی اینترنت تنها یک در نهایت دو روز بعد از ورود به بازار است. شما امروز به راحتی می تواند از «آه باران» محمدرضا شجریان گرفته تا «سرو روان» علیرضا قربانی، «سلام عاشقا درود عاشقا» علیرضا افتخاری، «بی خوابی» سعید شهروز تا «88 » بنیامین که تنها یک روز پس از ورود به بازار در سایت ها و بلاگ هایی اینترنتی قرار گرفت را دانلود کنید.
اما این مساله و اعتراض های اهالی موسیقی برخلاف سینما توجه مسئولان را به خود نکرد و در نهایت باعث شد تا برخی از هنرمندان و خوانندگان بویژه خوانندگان پاپ از طریق هواداران خود در جمع های مجازی و اینترنتی به مقابله با این قضیه برآیند و از درج آلبوم و دانلود ها جلوگیری کنند که با توجه به گستردگی این فعالیت محال می نماید. البته شاید این سوال پیش بیاید دانلود ترانه هایی که هیچ نفع مادی برای سایت ندارد . اما معمولا سایت هایی اقدام به درج غیرقانونی کاست ها می کنند که محصولات دیگری را برای فروش می گذارند واز این طریق جلب مخاطب می کنند. هرچند برخی ازآنها هم با جمع آوری کاست های بسیار زیادی در یک سی دی و فروش آنها اقدام به کسب درآمد می کند. به نظر می رسد بیش از هرکسی وهرجایی انجمن ها وخانه های موسیقی باید واردمه رایزنی با مسئولان شوند تا بتواند آنها از راه های قانونی به سوی برنامه های کنترلی در فضاهای مجازی واینترنتی بکشاند.
فکر می کنم دغدغه های نسل من بیشتر از نسل های دیگراست من این روزها بیش از هرچیزی دغدغه زمان دارم. سرعت زمان و شتابی که دارد نه تنها مرا که تمامی اقشار جامعه را به دنبال خود می کشاند و گاهی اوقات ما را از زندگی غافل می کند. در زندگی پیچیده امروزی بسیاری از کلمات مثل تفریح و استراحت قربانی دیگر کلمات مانند کار می شود. به نظر می آید این وضعیت به بحرانی در کشور منجر می شود که همه اقشار جامعه از کوچک و بزرگ را درگیر خود می کند.انگیزه های زندگی عصر حاضر ، انسان ها را به سوی کار مفرط و متعدد می کشاند و فعالیت های افراطی افراد را به افسردگی و گریز از استراحت و تفریح سوق می دهد. همه در زندگی به نوعی دچار کار زیاد هستند. خود من گاهی اوقات اصلا متوجه گذر زمان نمی شوم و یک دفعه می بینیم که 24 ساعت است که در استودیو مشغول فعالیت هستم. یا در زمان تهیه آلبوم یک هفته تمام در محل کار به سر می برم. الان که فکر می کنم فقط لحظات خوش کار مانده و بیرون از کارم فعالیتی نداشته و وظیفه که به من محول شده را انجام نداده ام. زندگی امروز کلا شتابی دارد که همه را ناخودآگاه با خود می برد. حساب روزها و زمان ها از دست همه رفته است. همه هم به دنبال رفاه بیشتر هستند. من دوستانی دارم که پس از سال ها تلاش به رفاه و تمول نسبی رسیده اند اما روحیه و نشاطی که باید در زندگی داشته باشند را ندارند. در زندگی امروز ما جمعه و پنج شنبه معنا ندارد. تعطیلی زمانی است که کار تمام شده باشد. به نظر می رسد استراحت وتفریح در فرهنگ ما در حال گم شدن است. به یاد نمی آوریم که کار و تفریح باید در کنار هم باشد و اصولا کار بخشی از زندگی است و قرار است زندگی را سهل تر کند. من در سال گذشته آنقدر غرق کار بودم که متوجه نشدم چطوری به سال 88 رسیدم. البته گذر و شتاب زمان مختص شهرهای بزرگ و شلوغ است. شما زمانی که در یک شهرستان آرام و خلوت زندگی می کنید گذر زمان به این حد شدت ندارد. نبض زمان آرام می زند. یعنی در شهرستان های کوچک ما هنوز زندگی به معنای قبل آن وجود دارد. اما در شهرهای بزرک همه چیز به هم ریخته است. زمان خواب شما عوض شده است. زندگی بیشتر به سبک کماندوها شده است. هیچ برنامه ریزی وجود ندارد. در عین اینکه اینجایی باید در جای دیگری هم باشید. در آن واحد باید به خیلی چیزها فکر کنید. ا فکر می کنم که یک برنامه جمعی و ملی می خواهد که نشاط به جامعه برگردد . شاید باید روی فرهنگ و نگاه جامعه به کار و فعالیت و حتی رفاه کار شود. زندگی به سمت می رود که با زندگی ما نمی خواند وهمین مسئله مشکلات زیادی را به لحاظ روحی و اجتماعی برای ما بوجود آورده و جامعه پر از آدم های عبوس شده است.
صفحه اصلي :
بخش اعضا :
ارتباط ، انجمن :
آمار ها :
مطالب و محتويات :
بقيه بخش ها :
