بنده خدايي از جماعت صاحب علم و هنر بيكار بود. يك روز آگهياي خواند از موسسه آموزشي «اژدهاكشي فلان» كه ضمن بر شمردن خطرات انواع اژدها و لزوم محافظت انسان در برابر اين موجودات وحشي، وعده داده بود تمام فنون اژدها كشي را به هنرجويانش خواهد آموخت. به آنجا رفت، شهريه را پرداخت، در تمام كلاسها شركت كرد و...
بنده خدايي از جماعت صاحب علم و هنر بيكار بود. يك روز آگهياي خواند از موسسه آموزشي «اژدهاكشي فلان» كه ضمن بر شمردن خطرات انواع اژدها و لزوم محافظت انسان در برابر اين موجودات وحشي، وعده داده بود تمام فنون اژدها كشي را به هنرجويانش خواهد آموخت. به آنجا رفت، شهريه را پرداخت، درتمام كلاسها شركت كرد و تمام فنون را آموخت. مدركش را دريافت كرد و به دنبال يافتن كاري متناسب با مدركش به سازمانهاي مختلف رفت. اما در هيچ سازماني اژدهايي وجود نداشت كه بخواهند درباره كشتن آن با متخصص امر قرار داد ببندند. بنابراين نشست و با خودش فكر كرد كه با اين مدرك چكار كند. به اين نتيجه رسيد كه يك موسسه آموزش اژدهاكشي تضميني ايجاد كند. حالا هم به تازگي مدیر موزه مردمشناسی و اسناد و نسخ خطی کرج از آموزش خط میخی برای نخستین بار در کشور در این موزه براي همگان خبر دادهاست. به گفته «عباس فتاحيان» این آموزش بر اساس روش ابداع شده توسط استاد صفری صورت میگیرد و طی آن شرکتکنندگان با طریقه خواندن و نوشتن خط میخی آشنا می شوند .این دوره 10 جلسه است و در پایان آن به شرکت کنندگان گواهینامه پایان دوره تعلق می گیرد. باید توجه داشت خط ميخي تا به امروز به صورت آكادميك تدريس ميشد و طبيعا متخصص آن سالهاي زيادي از عمرش را صرف يادگرفتن اين زبان باستاني براي بازگشايي رمز و رموز نوشته هاي پيشينيان ميكرد. البته بخشي از همين عمر را هم پژوهشگران و خطشناسان بهنام در دانشگاه هاي اروپايي و آمريكايي براي فراگيري اين زبان ميگذارنند. با اين وجود نتيجه مطالعات آنها به رويت بيشتر خط شناسان جهان ميرسد و در نهايت راي جمعي بر راي فردي مسلط ميشود تا به ترجمه قابل اتكايي برسند. بنابراين هرچند به نظر نميرسد در 10 جلسه بتوان زباني را براي خواندن و نوشتن آموخت. حالا ميخواهد زمان اين كلاسها از ساعت هفت صبح هر روز شروع تا هشت شب ادامه يابد. بنابراين گواهي كه به شركتكنندگان در اين كلاس باستاني داده ميشود، هيچ ارزشي ندارد. يعني شركت كنندگان نه آنقدر در شناخت اين زبان خبره ميشوند كه مثلا بتوانند جا پاي پيران اين عرصه بگذارند. نه زباني زنده است كه درمحاورههاي بين فاميل و دوستان بتوان افاضه فضل كنند. از سوي ديگر با توجه به شرايط امروز جامعه ما و ديوانسالاريهاي گسترده و ديوانه كننده فكر كردن به تاسيسات موسسه تضميني آموزش "اژدهاكشي" نيز جز اتلاف وقت به هيچ راهي نميرسد. اما اگر بخواهيم با تخفيف، نيمه ليوان را پركنيم بايد اميدوار باشيم كه برگزاري چنين كلاسهايي به رشد فرهنگ نگهداري آثار تاريخي در ميان مردم بينجامد تا خطوط ميخي و كتيبه هاي سنگي كشور به سرنوشت بزرگترين خط نوشته ايلامي ايران در «اشگفتسلمان» دچار نشوند. روي اين خط نوشته آنقدر رنگ پاشيده و يادگاري نوشته شده كه ديگر به راحتي نميتوان خطوط آن را ديد. اين درحالي است كه مسئولان پايگاه ميراثفرهنگي «آيا پير» رويايي جهاني شدن اين آثار را _به حق ارزش آن را داشتند _در سر دارند. تهران امروز
کلمات کليدي :
ارسال شده در مورخه : پنجشنبه، 1 مرداد ماه ، 1388 توسط neda_keshavarz
سلام خانوم کشوری عزیز....دو تا برداشت داشتم ؛ حالا نمی دونم کدومش مد نظر شما بوده یا شایدم هیچکدوم......یکی اینکه توو جامعه ی یا بهتر بگم کشورمون علومی تدریس میشه حالا چه در دانشگاه و چه در آموزشگاه ها که شخص بعد از فارق التحصیی در اون رشته و یا دریافت مدرک از اون آموزشگاه هیچ کاری رو برای انجام نداره....یهتر بگم توو ایران اول کارشناس می دن بیرون بعد کار فراهم می کنن...اما کشورای دیگه اول نیاز و مطرح می کنن بعد کارشناس و متخصص اون رشته رو.....برداشت دیگه هم که تقریبا" واضح بود همون بی اهمیتی نسبت به آثار باستانی و تاریخی حالا اعم از کتیبه ها با خط میخی و چیزهای دیگه...یه قول یکی : توو ایران از این چیزا زیاد پیدا میشه ، برا همین خیلی ارزش نداره...!!...زیبا بود...ممنون.مهسارضوی
[بدون موضوع] توسط zahrakeshvari در مورخه : پنجشنبه، 1 مرداد ماه ، 1388
